Weblog e.d.

Oudere weblogs

Thuisbezoekjes nest 2 ( '10/'11)
Thuisbezoekjes nest 1 (2009)

 

 

 

 

 

 

Yin-dee Abby Special Princess

"Abby"

Geslacht: Teefje
Geboren: 1 oktober 2007
Ras: Shetland Sheepdog
Kleur: Blue Merle
Ooguitslag: ECVO vrij (okt. 2013)
MDR1: +/+ (vrij)
Oren: Natuurlijk tippend
Schouderhoogte: 37,5cm

***Met Abby wordt NIET meer gefokt!***

PitaPata - Personal picturePitaPata Dog tickers 

Stamboom - Shows - Nesten

Abby is onze allereerste sheltie. Vreemd eigenlijk want als je toch ziet hoe goed ze bij ons past hadden we eigenlijk al jaren terug een sheltie in huis moeten halen. Abby kwam eind november 2007 bij ons wonen nadat wij een speelkameraadje zochten voor onze chihuahua Ashley. Jaren daarvoor was ik al verliefd geworden op het ras shetland sheepdog tijdens een bezoek aan een sheltiefokker in verband met vakantieopvang van één van onze vorige honden. Ashley en Abby waren vanaf de start van hun relatie al dikke maatjes. Hoewel Ash het vaak niet kon vinden met andere honden leek het alsof ze wist dat we Abby als maatje voor haar hadden gekocht. Ze trokken zich aan elkaar op maar hielpen elkaar ook waar nodig. Voor Abby was het dan ook een flinke klap toen Ashley overleed in 2015, wat hierna volgde was een tijd van rouw voor ons allemaal.
Abby is qua karakter gelukkig erg veerkrachtig en uiteindelijk werd ze dan ook weer haar eigen zelf. Ze is erg intelligent, vriendelijk, speels, altijd vrolijk en ook een tikkeltje onderdanig. Als pup noemde we haar nog wel eens 'irritant vrolijk', en die eigenschap past nu eigenlijk nog bij haar. Naarmate ze ouder is geworden is ze wel iets minder fit en handig als vroeger, en ze was altijd al een kluns dus daar is denk ik wel een voorstelling bij te maken dan. Desalniettemin bedoelt ze het goed en is ze vooral een erg stabiele factor hier in huis en steun voor alle huisdieren als stammoeder van ons huishouden (ondanks dat ze in de roedel ranglaagste is). Abby is gek op tennisballen. Echt helemaal wild wordt ze ervan. Haar obsessie met tennisballen is zelfs zo erg dat ze tijdens de dracht van haar eerste nestje een kwartier voordat haar vliezen braken nog achter een tennisbal in de tuin aan liep te waggelen (enkele uren voor de bevalling dus!). Ook knuffelen is Abby gek op. Het liefst zit ze de hele dag op schoot en wordt ze lekker gekriebeld. Dit zullen mensen die hier langskomen of haar op straat tegen komen ook altijd snel aan haar merken. Ze staat binnen de kortste keren om iemands benen te kroelen of zit op schoot te bedelen voor een knuffel. De winter is Abby's favoriete seizoen. Abby is namelijk helemaal gek op sneeuw! In de winter van 2009/2010 zijn we enkele weken ingesneeuwd geweest en konden we nauwelijks nog ergens heen. Abby wilde destijds de tuin niet meer uit, zo geweldig vond ze alle sneeuw!
In de zomer van 2009 is Abby voor het eerst moeder geworden. De bevalling verliep voorspoedig en ze was zo een lief, zorgzaam moedertje (soms zelfs iets te lief en zorgzaam dat wel). Abby had het er dan ook altijd moeilijk mee gehad om gedag te zeggen haar pups. In de herfst van 2010 is Abby bevallen van haar tweede nest en uit dit nest hebben wij een van haar dochters Eevee gehouden. Dit heeft haar zeker veel goed gedaan want Abby is met het blijven van Eevee aan een soort van tweede jeugd begonnen. Ze heeft zo een prachtige band met haar kleine meid en nu nog steeds jaren later zijn die twee onafscheidelijk. Helaas sloeg in april 2011 het noodlot toe. Nadat wij zeer slecht nieuws te verwerken hadden gekregen kon Abby alle stress hier in huis niet meer aan. Ze kreeg een epileptische aanval en wat hierop volgde waren 10 vreselijke minuten. Helaas is het niet bij die ene aanval gebleven en zijn we dus niet veel later gestart met het geven van medicijnen. We hebben uiteraard per direct besloten om Abby uit de fok te halen hierna. Of haar epilepsie daadwerkelijk erfelijk is zijn verschillende meningen over maar wij vinden persoonlijk dat wij dat risico niet kunnen nemen deze ziekte over te geven op eventuele pups en hebben daarom dus ook deze beslissing genomen. De maanden na de aanval veranderde Abby erg. Gelukkig is dit inmiddels redelijk bijgetrokken en is ze in grote lijnen nog altijd de oude Abby. Het enige grote verschil met haar vroegere zelf is dat ze tegenwoordig veel en dan bedoel ik ook echt heel veel meer blaft, en wat onrustig kan zijn in sommige situaties. Ook is ze naarmate de ouderdom verscheen langzaamaan iets stroever geworden in haar gewrichten. Gelukkig helpt glucosamine hier goed bij en kan ze mede hierdoor nog altijd als een jonge pup soms door rond huppelen.
Gelukkig is Abby ondanks alles nog steeds een actieve hond maar wel met haar luie momenten af en toe. Ze past zich goed aan, op dagen dat ik me niet lekker voel kan ze uren lang slapen maar als we actief bezig zijn met haar staat ze ook altijd klaar. Ook shows lopen vond ze erg leuk om te doen dus dit is iets wat we nog zeer af en toe doen als haar gezondheid dit toestaat. Abby gaat iedere iedere behendigheids- of CombiFunles van haar dochter Eevee mee en mag regelmatig dan eventjes mee doen zo lang ze het leuk vindt (wat soms een kwartiertje is maar soms ook bijna een vol uur).
Als je Abby kort omschrijft is het eerste wat me te binnen schiet dat ze gewoon een lieve schat is met een geweldig karakter en een prachtige uitstraling. Je kan niet anders dan verliefd worden op deze meid en dat zijn wij dus ook zeker... We proberen ondanks al haar gezondheidsproblemen en beperkingen samen met haar nog zo veel mogelijk van het leven te genieten. Want gezond of niet, ze zal voor ons altijd even belangrijk, bijzonder en speciaal blijven!